बीड जिल्ह्यापासून अवघ्या २० किलोमीटर अंतरावर असलेल्या वांगी गावातील जिल्हा परिषद शाळेची स्थिती इतकी दयनीय आहे की वर्ग म्हणजे जणू एक तलावच झाला आहे. पावसाळा सुरू होताच वर्गात छत गळू लागतं आणि काही वेळात संपूर्ण वर्गात पाणी साचतं.

शिकवण्यापेक्षा पाणी काढण्यात शिक्षकांची धावपळ

शिक्षण देणं जिथं प्राथमिक उद्दिष्ट असावं, तिथं शिक्षिका सुपडीने पाणी काढतायत – हे दृश्य पाहून कोणाचंही मन सुन्न होईल. विद्यार्थ्यांना बसण्यासाठी कोरडी जागा उरत नाही, फळा भिजतो, पुस्तकं ओली होतात आणि ज्ञानदानाच्या प्रक्रियेला जबरदस्त अडथळा निर्माण होतो.

शिक्षण विभागाचं ठोस दुर्लक्ष?

गावकऱ्यांनी अनेक वेळा शिक्षण विभागाकडे लेखी व तोंडी तक्रारी केल्या. मात्र त्याकडे सातत्याने दुर्लक्षच झाल्याचा आरोप स्थानिकांकडून केला जात आहे. बच्च्यांचं शिक्षणच जर सुरक्षित नाही, तर ग्रामीण भागाचं भविष्य काय? असा सवाल आता उपस्थित होतोय.

आमचे प्रतिनिधी दीपक जाधव यांनी घेतली पाहणी

लोकशेवायचे प्रतिनिधी दीपक जाधव यांनी प्रत्यक्ष वांगी गावात जाऊन शाळेची पाहणी केली. त्यांनी पाहिलेलं चित्र शिक्षण व्यवस्थेच्या दुर्दशेचं प्रतीक ठरतं – भिंतींवरून पाणी ओघळतंय, छत गळतंय, वर्गात चिखल साचतोय, मुलं भिजलेल्या वस्तूंवर अभ्यास करतायत… आणि प्रशासन गप्प आहे!

मुलांचे आरोग्य धोक्यात

या परिस्थितीत मुलांचं शैक्षणिक नुकसान तर होतंच, पण त्यांचं आरोग्यही धोक्यात आलं आहे. वर्गात ओलसरपणा आणि चिखलामुळे संसर्गजन्य आजारांचा धोका निर्माण झाला आहे. ग्रामीण भागातील मुलांना समान शिक्षण हक्क मिळावा म्हणताना प्रत्यक्षात मात्र ते संकटात सापडले आहेत.

प्रशासनाला खडबडून जागं करण्याची वेळ

हा प्रकार म्हणजे केवळ एका शाळेची स्थिती नसून, संपूर्ण ग्रामीण शिक्षण व्यवस्थेतील गळतीचं उदाहरण आहे. वांगी शाळेची तात्काळ दुरुस्ती करण्यात यावी आणि दोषी अधिकाऱ्यांवर कारवाई व्हावी, हीच पालकांची आणि गावकऱ्यांची एकमुखी मागणी आहे.

निष्कर्ष

वर्ग हे ज्ञानाचं मंदिर असायला हवं, पाण्याचं साठवणगृह नव्हे. वांगी शाळेतील विद्यार्थ्यांच्या भविष्याशी होत असलेला हा खेळ थांबवणं गरजेचं आहे. शासकीय यंत्रणांनी तातडीने जागं होऊन या शाळेला सुरक्षित आणि शिक्षणोपयोगी बनवावं, हीच समाजाची अपेक्षा आहे.