मोबाईलच्या झगमगाटात हरवलेली खेळणी :
Toy Story 5 Review: अॅनिमेटेड अॅडव्हेंचर ड्रामा टॉय स्टोरी 5 आता चित्रपटगृहांमध्ये प्रदर्शित झाला आहे. हा कॉमेडी- ड्रामा पाहण्याआधी त्याचा रिव्ह्यू जाणून घेऊया.
कधी बाहुला-बाहुलीचा संसार मांडत, तर कधी कार, ट्रक, डम्पर आणि इतर खेळण्यांसोबत तासन्तास रमणारे बालपण अनेकांनी अनुभवले आहे. कल्पनाशक्तीच्या जोरावर खेळण्यांनाच मित्र बनवून स्वतःची एक वेगळी दुनिया उभी करणारी पिढी आजही त्या आठवणींमध्ये हरवते. मात्र काळ बदलला आणि खेळण्यांची जागा हळूहळू मोबाईल, टॅबलेट आणि व्हिडीओ गेम्सने घेतली. आज अनेक मुलं स्क्रीनच्या दुनियेत रमलेली दिसतात. अशा वेळी खरे मित्र, मैदानी खेळ आणि बालपणातील निरागस आनंदाचे महत्त्व अधोरेखित करणारी ‘टॉय स्टोरी 5’ ही अॅनिमेटेड फिल्म केवळ मनोरंजन करत नाही, तर बालपणाच्या हरवलेल्या आठवणींनाही उजाळा देते. जाणून घेऊयात या चित्रपटात काय खास आहे. (Toy Story 5)
हेही वाचा: 100 वर्षे फिट राहायचे आहे? जपानी लोकांच्या ‘या’ सवयी बदलतील तुमचे आयुष्य
मोबाईलच्या झगमगाटात हरवलेली खेळणी… आजच्या मुलांना आरसा दाखवणारा ‘टॉय स्टोरी 5’
टॉय स्टोरी 5 ची स्टोरी काय आहे? Toy Story 5
ही गोष्ट एका लहान मुलीची आहे. जिचे नाव आहे बौनी (स्कार्लेट स्पीयर्स). ती खेळण्यांशी खेळते, पण तिच्या जीवनात तिला मित्र बनवता येत नाहीत. तिचे पालक तिच्यासाठी ‘लिलीपॅड’ (ग्रेटा ली) नावाचं डिव्हाइस म्हणजे टॅबलेट घेऊन येतात, ज्यावर ती डान्स क्लासचे ऑनलाईन मित्र बनवते. हळूहळू बौनी खेळण्यांपासून दूर जाऊ लागते.
तिला त्रास देणारी काउगर्ल जेसी (जोन क्युसॅक) याबद्दल काळजीत आहे, कारण टिलाला कोणी मित्रमैत्रिणी मिळत नाहीत, आणि ती नखरेलपणे खेळतही नाही. टिलाला स्क्रीनपासून दूर करण्यासाठी जेसी काय करते, ही पुढची गोष्ट आहे.
स्क्रीनप्ले कसा आहे?
दिग्दर्शक अँड्र्यू स्टॅन्टन यांनी ही कथा आजच्या काळासाठी खूप महत्त्वाची बनवली आहे. जिथे मुलं सध्या वर्च्युअल जगात इतकी गुंतली आहेत की बाहेर खेळणं आणि मित्र बनवणं विसरत चालले आहेत. त्यांनी केना हॅरिससोबत मिळून पटकथा लिहिली आहे.
चित्रपटात असे अनेक प्रसंग आहेत जे विचार करायला लावतात. घरात पडून राहिलेली खेळणी दु:खी आहेत कारण मुलं आता त्यांच्याशी खेळत नाहीत. त्यांनी स्क्रीनला आपला नवीन मित्र बनवला आहे.
आरसा दाखवणारा चित्रपट
रात्रीच्या दृश्यांमध्ये मुले फोनवर गेम्स खेळताना किंवा नवीन ऑनलाइन मित्र शोधताना दिसतात. एकाच घरात असूनही, मुले एकमेकांशी बोलण्याऐवजी आपापल्या स्क्रीनमध्ये मग्न आहेत. हे दृश्य तुम्हाला खूप विचार करायला लावते की तुम्ही किंवा तुमची मुले या परिस्थितीतून कसे बाहेर पडू शकता.
तंत्रज्ञानाला नाकारलेलं नाही
या चित्रपटात तंत्रज्ञानाला पूर्णपणे वाईट दाखवलेलं नाही. उलट ते योग्य प्रकारे वापरलं तर ते उपयुक्त ठरू शकतं, हेही दाखवलं आहे. जुन्या खेळण्यांची मजा, कल्पनाशक्ती आणि सर्जनशीलता यांचं सुंदर दर्शनही यात घडतं.
चित्रपटात काय अडकलं?
दुसऱ्या भागात कथा थोडी लांबलेली वाटते. काही प्रसंग मुख्य कथेशी फारसे संबंधित नाहीत. तसेच पालकांनी मुलांचा स्क्रीन टाइम कसा कमी करावा, यावर अधिक खोलवर चर्चा होऊ शकली असती.
टॉम हँक्स, टीम अॅलन आणि जोन क्युझॅक यांच्या आवाजामुळे पात्रांना अधिक जिवंतपणा मिळतो. ग्रेटा ली आणि स्कार्लेट स्पीयर्स यांचे डबिंगही प्रभावी आहे.
